Bu coğrafya, "yarin zeytin gözlerine kurban olunan" yegane coğrafya... Sofralarında zeytinyağında pişmiş sebzelerin arz-ı endam ettiği, tek bir zeytin tanesiyle ibadetin taçlandırıldığı, cennete giden yolu her gün yenen yedi zeytinin çekirdekleriyle örüldüğüne inanılan yegane toprak... Ve ne çelişkidir ki burası tüm Akdeniz'in, zeytini ve zeytinyağını en az kullanan insanlarının ülkesi. Ama artık rüzgarın yönü değişiyor. Artık yemeklerimizde natürel sızma zeytinyağının tadını ve sağaltıcı gücünü arıyoruz; cildimizde kalıcı gençliği yakalamak için deterjanların yerine zeytinyağından yapılmış saf sabunları tercih ediyoruz. Doymamış yağ moleküllerine yer açıyoruz, tıkanıp bize ihanet etmelerinden korktuğumuz damarlarımızda. Böylece onbinlerce yıllık bir kültür, yalnız Akdeniz'de değil, bütün dünyada yeniden yeşeriyor. Zeytin ağacı, Nuh Tufanı'ndan sonra bir kez daha umut oluyor insanoğluna.